Roadtrip Australia!!!

Lopen over water is helemaal niet zo lastig hoor :pNa 6 uur vliegen landen we op de Gold Coast Australia, joepie!!! Na twee uur van rijen voor de check points en douane mogen we dan eindelijk voet op Australische grond zetten. Jaja we zijn goedgekeurd. Geen rariteiten in je tas, geen gevaarlijk voedsel bij je, het hout van de souvenirtjes goedgekeurd, voor de tiende keer aangegeven dat we geen enge ziektes hebben en het belangrijkste geen modder onder de schoenen!! Ze zijn hier dus nogal beschermend op het grootste eiland van de wereld (of is het nu het kleinste continent?). We reizen via bus en trein naar Brisbane om daar de hippie bus op te halen, want jawel onze roadtrip gaat gebeuren in een omgebouwd busje. Dit busje is ons huis en vervoersmiddel in één. Een soort van volkswagen busje, maar dan een ander merk….Een hippie van!

In Brisbane aangekomen vragen we de weg vanaf het station en worden we vervolgens door een aardige mevrouw naar Apollo Camper Hire gereden. Een soort van liften maar dan aangeboden door de chauffeur. Gewoon omdat ze ons graag wilde helpen. O, en we kregen ook nog even haar telefoon nummer mochten we problemen krijgen onderweg. Ze kende ons net tien minuten! Wauw wat een goed begin!!

Bij Apollo aangekomen worden we geholpen door een zeer nerveuze, eigenwijze en irritante man die absoluut Binnenkant van onze Hippievangeen lastige vragen accepteerde. Hij liet van alles uit zijn handen vallen. Kon de koelkast niet normaal vast zetten. Vergat de camping stoelen en tafel mee te geven, het is dat we er zelf om vroegen. Pfffffff en nog wel meer, vermoeiende kerel. Naar ons idee was hij moeilijk aan het doen voor helemaal niets, want er stond gewoon een complete kant en klare hippie bus naast. Maar dat was volgens hem misschien wel voor iemand anders (ja dat klopt dachten wij, voor ons, want we zouden hem vanochtend al ophalen..).  Jur ging later nog even naar binnen, en hoorde dat die man ons ook nog eens belachelijk aan het maken was, erg professioneel. Dus met een geïrriteerd hoofd zijn we de weg opgegaan. We kwamen er onderweg achter dat we ook redelijk wat mankementen aan de bus hadden, de bus was niet goed uitgelijnd, de schakelbak in de derde versnelling vrijwel niet werkte, verlichting binnen niet goed werkt en voorin het niet eens doet, we een gordijn miste, de koelbox het niet deed! Jaja en wij waren vervelend met onze vragen, ze zouden die kerel eens moeten vertellen dat hij zo mensen de weg niet op kan sturen.. Dus hebben wij een zeer vriendelijke brief naar Apollo gestuurd met wat er aan de hand is. Nu maar wachten op een antwoord..

De woestijn in bloei, zo gaaf!!Ondertussen hebben we op onze eerste plek in Byron bay de eerste boette al te pakken, niet voor wild kamperen maar voor verkeerd geparkeerd staan, tijdens het wild kamperen! Tsjongejonge zo wordt Australië inderdaad erg duur zeg. Dus op dezelfde dag met de brief voor Apollo hebben we ook gelijk onze eerste boette betaald. Wat een top(b)dag haha. Maar het was wel een leuk plaatsje. En Byron bay staat bekend om zijn mooie kustlijn met goeie golven. Het was dan ook een verzamelplek voor echte surfdudes :). Je zou hier ook walvissen kunnen zien, maar helaas hadden wij dat geluk niet. Maar verder was het dus hartstikke leuk. We hadden gewoon even wat opstart problemen, shit happens. We doen ook nog even flinke boodschappen, blikken groente, spaghetti, rijst, chocopasta, pindakaas,  suiker, kannen sap, pakken melk, liters water, chippies, snoepjes, wat fruit en een beetje vlees. En het belangrijkste brood en KAAS!!! Heerlijk dat is lang geleden. Gewoon een bammetje met boter en kaas! Wat kan je die simpele dingen missen, zeg. Ook de grote, schone, alles hebbende supermarkt was echt een verademing, heerlijk!

Dus boodschapjes gedaan, telefoonkaart in de pocket, zo we zijn er helemaal klaar voor!!! Let the roadtrip begin!! Vanaf Byron Bay reizen we naar Coffs Harbour, even een plaats om te slapen, douchen en de stroom van de bus op te laden. Want uiteindelijk hadden we al drie dagen langs de weg of op rustplaatsen geslapen. Zo zonder douche of stroom, dus daar waren we wel aan toe. Komen we aan in Coffs Harbour worden we naar een rugbyveld geleidt, dat kon het toch niet zijn?! Maar na wat navraag bleek het toch bij de rugbyvereniging te zijn! We mochten langs de kleedkamers parkeren en stroom pakken uit het gereedschapshok. En de douche? Dat was de kleedkamer van de bezoekers! Oké, apart, maar we waren de enige dus de hele kleedkamer en douche voor ons zelf, dat is  nog eens kamperen! En ook de man die alles onderhield en alles voor ons regelde was ook weer heel aardig en behulpzaam.  Maar de volgende dag toch maar weer door, richEbor Falls, fantastisch mooi!!ting de Waterfall Way. We maken daar diverse stops bij verschillende nationale parken. Wat is deze weg prachtig zeg, met hele mooie landschappen. Het lijken wel lappendekens van verschillende kleuren akkers, weilanden en weide. De watervallen en wandelgebieden in de parken zijn ook echt schitterend. De Ebor Falls waren wel het allermooiste op deze weg, wat een succes! En het begin van Australië is erg leuk en mooi! Het enige is dat het wel lastig is om een gratis camping plaats te vinden, maar tot nu toe is het ons gelukt om de wagen te parkeren en lekker te slapen in onze hippie van :D

We hebben dan ook twee dagen in de bossen op een kampeerplek gestaan, gratis. Dat betekent dus dat je toilet een gat in de grond is, met een soort van volwassenen po erboven (een buitentoilet zoals vroeger, maar dan nieuwerwets). Maar wel heerlijk in de natuur tussen de bomen in het bos. Helaas, had ons busje toen weer stroom nodig, dus op naar de bewoonde wereld. We zijn belandt in Gunnedah. Een klein plaatsje met een kleine camping aan de rand van het dorp. We hebben onze draai inmiddels helemaal gevonden en koken er flink op los op ons één-pittertje. En de rest van de dag heerlijk van het zonnetje genoten, want ondanks de winter is de zon heerlijk overdag.  Het wordt s’nachts alleen wel koud. Zo tegen het vriespunt, brrrrr. Dat is best koud tijdens het slapen in onze bus.

Onze hippie bus kreeg na contact met Apollo een opknapbeurt in Dubbo. Het duurde even maar dan heb je wel een nieuwe koelkast, gordijnen en alle verlichting deed het weer. Fijn hoor, bedankt meneer!

Kata Tjuta/ the Olga'sNu kunnen we met een goed gevoel richting Uluru en Kata Tjuta ofwel Ayers Rock en de Olga’s. Dit valt onder Northern Territory, waar we volgens het contract niet met onze bus mogen rijden. Onzin dachten wij, de wegen zijn supergoed, mooi asfalt, niks mis mee. Plus het was maar 350 km heen en 350 km terug, wat is nou 700 km in Australië? Precies, helemaal niets. Het enige wat echt absoluut niet moet gebeuren is iets met de ruit of de banden, want die vallen natuurlijk ook niet onder de verzekering (werd ons even verteld toen we de wagen op gingen halen, fijn hoor). Maar goed wat gebeurd er net voordat we Northern Territory inrijden, je raad het al… BAM een steen tegen de ruit, en hard ook. Kortom flinke ster in de ruit. We hebben flink gevloekt en besloten toen toch door te rijden, hopelijk scheurt de ster niet verder want dan hebben we helemaal een probleem. En hier in de out back iets laten repareren is ten eerste niet makkelijk (de stadjes zijn bijna spooksteden zo weinig mensen wonen er) en ten tweede waarschijnlijk ook erg duur. Als je nagaat dat de benzine van Brisbane $1,46 per liter is en in de out-back oploopt tot $2,24 per liter snap je onze gedachte ook beter ;) Dan maar hopen dat er dus verder niets met de ruit gebeurd.

Tussendoor stoppen we natuurlijk wel want vanaf Dubbo naar Uluru is wel even 2300 km. En de omgeving is echt weer prachtig, de gehele out back is groen. Zo bizar om te zien, want wij verwachtte rode aarde te zien. Dat zie je dus wel, maar je moet wel goed kijken tussen het groen, de bomen en de onwijs mooie bloemen die hier in de woestijn groeien. Een super mooi natuurverschijnsel waar we dus vele kilometers van genoten hebben. Als we in de buurt van Uluru en Kata Tjuta komen, zien we de grote gevaartes al op flink wat afstand. WAUWIE wat is het mooi!!! De eerste dag gaan we naar Kata Tjuta/ The Olga’s. Dit was een verassing, zo mooi, zoveel rots, zoveel natuur.. Het was net dinosaurus gebied maar dan zonder Platvoet en zijn vriendjes. Je ging echt even terug in de tijd, fantastisch!!! We sluiten deze dag af met de zonsondergang bij Uluru/ Ayers Rock. We worden door Australiërs vriendelijk geïnformeerd dat de rots steeds van kleur verandert  met de zonsondergang. Dit was wel een beetje overdreven (maar dat doen Aussies wel vaker), De Rots verkleurde inderdaad van roodbruin, naar rood en toen naar donkerrood. Maar ook dit was toch wel weer erg mooi. Wat een goeie dag was dit :) Plus gezellig gekletst met deze mensen, we kregen zelfs een adres van mensen uit Sydney. We moeten zeker bij hun logeren, want Sydney is erg duur is wat dit stel vertelde. Plus ze vinden het leuk om reizigers zoals ons te helpen, hoe leuk is dat ;) Nu is deze fijne dag toch echt over, nog even zoeken naar een slaapplaats en even rusten. Dit doen we dan ook zoals het hoort, gewoon langs de weg net buiten de grenzen van het park. Zodat het gratis slapen is en niemand ons weg kan sturen. Gelukkig hebben meerdere backpackers met busje dit idee en slapen we gezellig met een groepje langs de weg.

Uluru, moooooooiiiiiDe  volgende dag gaan we naar Uluru. We moeten er vroeg uit, want om acht uur is de tour gratis! Daar staan we dan om acht uur bij de rots in de bittere kou. We krijgen een tour van een ranger die van Aboriginal komaf is. Hij neemt ons mee langs een klein stukje Uluru (maar toch al gauw een kilometer of vijf). Hij vertelde meer over hoe de aboriginals, oftewel zijn voorvaderen, vroeger leefde. Hij gaf een beetje uitleg over de verhalen/ dromen en geesten/ spirits die ze hebben. Het ging over de slang (maakte de waterwegen bijvoorbeeld), schildpad (schiep het land) en andere belangrijke figuren. Erg leuk om de verhalen te horen van iemand die uit eigen ervaring sprak over de cultuur en de verhalen die erachter zitten. Het ging namelijk vaak over zijn vader of grootvader. Maar ook vertelde hij de geschiedenis over de strijd om Uluru en over hoe de Aboriginals tegenwoordig leven. Wat overigens niet heel erg positief is, deze cultuur wordt nog steeds flink gediscrimineerd door de witte Australiërs. Het onderwijs ligt bijvoorbeeld niet op hetzelfde niveau, dat houdt in dat voor de Aboriginals sommige dingen te snel gaan of te veel tijd kost omdat ze dat niet geleerd hebben. Sterker nog het merendeel van de Aboriginals spreekt geen of zeer weinig Engels! Kortom de Aboriginals zijn van jager/ verzamelaar naar de moderne tijd gegaan in ongeveer 100 jaar (drie generaties). Dus van speer direct naar computer. En dan zeggen dat de Aboriginals het niet snappen en als oplossing geld geven en ze aan hun lot overlaten. Gelukkig leert men omgaan met de moderne tijd en wordt het gat met elke generatie een beetje minder. Stap 1: Uluru is inmiddels weer Aboriginal gebied. Waardoor een belangrijk gebied voor de Aboriginal cultuur bewaard wordt voor toekomstige generaties. Helaas denken wij dat het nog wel een paar generaties gaat duren voordat de Australische bevolking zich één zal noemen.

We snappen wel waarom Uluru zo’n enorme aantrekkingskracht heeft. Want tja, uiteindelijk is het gewoon een stuk steen waar je naar staat te kijken! Maar het is heel anders dan zijn omgeving en niet te verklaren (althans voor ons) waarom er helemaal niets groeit. Of zoals Naomi het zei: “Het is net of dat God aan het kleien was, er geen zin meer in had, maar wel een stukje over had. En dat zo over zijn schouder heeft weggegooid!” .  Maar voor de Aboriginals was Uluru meer dan dat. Het was een fantastisch toevluchtsoord. Er is veel meer leven rondom de rotsen door verschillende poelen met water en de vele schaduw die de rots kan geven. Waardoor Uluru er ook een geweldige bron van voedsel op na hield. Er kon dan ook goed geleefd worden. En geleerd worden hoe te leven. Want de vele verhalen van de droomwereld van de Aboriginals gaan over het ontstaan van de aarde en hoe met elkaar en de aarde om te gaan, zoals eigenlijk in alle culturen. Het mooie van de Aboriginals is dat ze Uluru ook gebruikte als schoolbord. Wat dus de vele rotstekeningen opleveren. Waar onze ranger dan weer wat over kon vertellen.

Maar na twee dagen hebben we wel genoeg rots gezien en moeten we ook terug richting Sydney. Want tja, dat is toch weer 3500 km terug! Oké met enige omweg, maar toch het is tijd voor de terug tocht. De eerste 1500 km is dezelfde weg, maar het blijft toch mooi een bloeiende groene out back. Maar onze reis gaat nu richting Adelaide en dan vooral de Adelaide hills. Maar eerst nog even een tussenstop in Coober peddy. Een mijnstadje en een stadje, of dorp eigenlijk, zoals zovele in de out back. Je snapt niet dat er überhaupt mensen wonen. Want het is er droger dan droog, in de zomer heter dan heet en er is in de wijde omgeving (en dan bedoelen we ongeveer 700km) helemaal niets te doen!! Daar snappen wij als Hollanders, waar om de vijf kilometer wel een dorp is helemaal niets van. Maar goed, ook hier weer zeer vriendelijke mensen ontmoet. Het mooie van Australiërs is namelijk dat ze altijd een praatje maken. Zeker rond ‘happy hour’. Dat is rond een uurtje of vijf, dan komt de borrel erbij en gaat iedereen, op de kleine campings, bij elkaar zitten. En op deze momenten komt iedereen met tips en adviezen. Zeker bij twee van die jonge Hollandse Duitsers zo ver van huis. Die moet je helpen, zeker als ze in zo’n klein busje door de out back heen tuffen. Je ziet ze denken, stomme Europeanen, stelletje idioten!  

Koala's spotten in Cleveland National ParkEn toch we hebben het gered, maar dan wel net…….. Want we waren nog geen 50 km de out back uit of de motor wilde niet meer starten! Accu leeg! Die stomme batterij besloot om maar gewoon binnen een nacht leeg te lopen. En nee, we hadden niet het licht aan laten staan. Gelukkig stonden we ook nog op een rustplaats langs een verlaten weg en heeft niemand in Australië startkabels bij zich. Dus dat scheelt. Maar toch waren de eerste de beste mensen die voorbij reden weer erg behulpzaam. Ze zijn voor ons naar de buurman verderop gereden om te kijken of hij startkabels had. Helaas niet, maar wel een nummer van de garage uit het eerstvolgende dorp. Wat uiteindelijk maar vijf kilometer verder lag. De monteur kon ons wel helpen, maar dan wel voor $50!! Helaas was het niet anders en waren we weer op weg. Gelukkig begon na de 25 kilometer ons busje ook nog eens een raar geluid te maken, maar hij reed nog goed. Dus besloten we om toch maar naar de camping te rijden waar we naartoe wilde om daar de hulpdienst te bellen. Na drie uur kwam er iemand om de auto te inspecteren. Conclusie, iets in de cilinder …. en een arm ……. tegen de beschermingskap en dat dan in het Engels. Oftewel we konden niet verder dan Adelaide. Helaas einde van onze hippiebus! Maar, na al onze ellende vond ons contactpersoon dat we wel iets beters hadden verdiend (en er stond ook niets anders). En toen stond er opeens een minicamper voor onze neus, van ongeveer een jaartje oud. Woehoe, lekker zitten voorin, groot bed, tafel binnen (als je, je bed weg haalt) je kan je staand omkleden en een keuken binnen, met koelkast en vriezer en magnetron! En dat voor dezelfde prijs als ons busje. Met andere woorden de aankomende twee weken gaan wij eens even heerlijk genieten!...……Van de regen! Dus deze mini camper kon niet op een beter moment komen. Want nu kunnen we lekker binnen leven zonder helemaal opgepropt achterin een bus te zitten. Fijn! En dan nu onze weg vervolgen door de schitterende heuvels van de Adelaide hills. Erg mooi. Alleen een beetje vreemd, want ook hier  was het heel groen (zeiden ook de Aussies zelf). Het was dan ook net alsof je door Engeland reed. Alleen dan met allemaal wijngaarden om je heen. Want we gaan nu het beroemde wijngebied in van Australië.

Maar eerst naar Cleland een park met inheemse dieren. Want wij dachten, naïef als wij waren, dat Australië vol Kangoeroes spotten in Cleveland National Parkzou lopen met kangoeroes en Koala’s. Maar na 6000 km welgeteld vluchtig twee levende kangoeroes te hebben gezien (en een tiental dood langs de weg, roadkills, waar overigens prachtige roofvogels op af komen) en geen Koala’s werd het tijd om deze dieren toch eens van dichtbij te gaan zien. En dat hebben we dan ook gedaan. Wat een heerlijk park! We mochten een Koala aaien tijdens een soort meet and greet. De Kangoeroes liepen gewoon vrij door het park. We kregen een zakje eten van weer een vriendelijke Australische bezoeker zodat we de Kangoeroes konden voeren en ze dan ook aaien. Wat zijn beide dieren bijzonder en heerlijk zacht! Maar ook waren er andere dieren zoals Wallaby’s, Wombats, Tasmania Devil, Dingo’s, Emoe’s, mooi gekleurde vogels (waar Australië trouwens wel rijk aan is) en Australische reptielen. Top dag dan ook weer, ondanks de kou. Want wat is het toch leuk om af en toe zo dicht bij bijzondere dieren te mogen zijn.       Out-back zonsondergang, hoe mooi!!

Tot nu toe is Australië fantastisch mooi en gaan we de komende weken hier nog even van genieten...

Laatste foto's

Reacties 13

Anja Andriesen 12-08-2013 09:55

WOW!!
Wat mooi en ik geniet vanuit het mooie Dordrecht met jullie mee!
Hartelijke groeten,Anja

michèl en marije 12-08-2013 10:13

Gaaf zeg! Gave foto's, minder leuke hippie-van maar relaxed dat jullie nu in een mini-campertje rond rijden.. Geloof graag dat dat toch een stukje meer comfortabel is, wen je vast gauw aan na de boottochtjes, treinritten en meer oncomfortabele manieren om te reizen haha!

maar jullie snappen natuurlijk dat ik(wij) gelijk nieuwsgierig zijn naar de reptielen...... Hebben jullie ook kraaghagedissen gezien? In principe komen die alleen in Australië en Nieuw Guinea voor (okay... en bij ons thuis dan! )

Nou, blij weer eens wat gelezen te kunnen hebben. Bij de McDonalds geschreven?

Tot gauw lieverds en geniet nog maar van die prachtige laatste loodjes!

xxx

Wilbert 12-08-2013 11:40

Naomie en Jurjen, wat maken jullie toch gave dingen mee zeg, echt adembenemend! En grote complimenten voor de foto's, net of je vanaf hier erbij bent!! Crankie matey, let's put another shrimp on .....

Diet 12-08-2013 11:43

Eindelijk in een camper, na zo veel ongemak en pech! Hopelijk kunnen jullie je nu nog meer richten op al het bijzonders dat Australie te bieden heeft!

Have a lot of fun!

PS: Jullie zien er goed uit op de foto's!
PPS: ik heb begrepen dat dwars door Australie een hek loopt om een groot deel van de dieren (oa de kangoeroes) in hun eigen leefgebied te houden. Zij kunnen namelijk behoorlijk gevaarlijk zijn.

Ronald 12-08-2013 13:08

Woooooooooooow !
Dit is de reactie na de foto's!
verhaal lees ik later .. Have fun! Have fun!!

Theo 12-08-2013 15:42

Ha kids,

Juist, zoals mama altijd zegt: "Met schone schoenen naar binnen!" Zo hoort het ook. Dat jullie het zo fantastisch vinden met een - nu dan! - fijne camper, verbaast ons niets. Het is echt een geweldige manier van reizen. Dat ding komt er voor ons zeker. Ik ben bang, Jur, dat ik de caravanweddenschap ga verliezen. Dat wordt eerder een leuk VW-busje. Past jullie eerlijk gezegd ook beter. Ik ben dus al aan het sparen voor een avondje Maccen .......! Geniet nog even lekker verder Down Under voor de start van het laatste project NZ, gedraag je - zoals altijd - lekker NIET en DOVO.

Kus, mede van (schoon)mama, Theo

PS Speciaal voor broertje Diet! Dat hek was volgens mij (tenminste ook!) tegen de ongebreidelde verspreiding van "ingevoerde" konijnen die geen natuurlijke vijanden hebben. Afijn, zoals M altijd zegt: je bent en blijft een schoolmeester .........

Peggy 12-08-2013 15:58

Hoi Jur en Naomi....spanned hoor...australie.!! Byron bay was altijd wel m'n droom..!! Trouwens in Sydney woont een goeie vriendin van me...kijk even op Google...ze heet Erna Walraven..en is SENIOR CURATOR in TARONGA ZOO...Ze kent onze hele familie...heeft in Gorinchem gewoont...ik geloof als haar moeder nog leeft er nog
Steeds woont...ik hoop dat je haar kan ontmoeten...
Verder nog veel plezier en een goeie reis...!! XXX

Hans en Gret. 12-08-2013 17:00

Hallo stel, wat een verhaal weer, wij zijn er een avondje voor gaan zitten ! Fijn dat jullie het zo naar de zin hebben en ervan kunnen genieten. Gaan jullie ook nog nog naar Sydney ? We lezen het wel weer en veel plezier de komende tijd.
Groeten van ons allemaal

Mariska 12-08-2013 22:02

Hallo lieverds

Wat een verhaal weer.
Echt heel gaaf.
Mooie foto's
Genieten dus!!
Liefs floris en Mariska

Astrid en Rob 13-08-2013 18:26

Ha Jur en Naomi, Wat heerlijk om in zo'n mooie camper te reizen! Het zijn daar wel hele afstanden die jullie af moeten leggen. En wat een mooie foto's! Leuk om jullie verhaal gelezen te hebben en zo op de hoogte te blijven. Blijf er maar van genieten........ Nog een hele mooie tijd toegewenst. We blijven jullie volgen. Liefs van ons allemaal uit Schoonhoven.

ada en henk 18-08-2013 16:48

hoi, Jurjen en Naomi,
Het is net of ik in een hele mooie reisbrochure kijk en lees.
Wat heerlijk om je eigen huisje lekker bij je te hebben en dan nog zo lux ook. Ik hoop dat er nog genoeg ruimte in jullie hoofdjes blijft om alle indrukken op te nemen en te verwerken.
Onwijs veel plezier op jullie tour d amour.
Lieve groet van Henk en Ada

leon, monique en rosalie 26-08-2013 18:03

Hoi reizigers,
we zijn weer aardig op de hoogte van jullie belevenissen. Prachtige verhalen schrijven jullie zeg! En die foto's, geweldig. Goede reis verder in jullie luxe bus, hopen dat de reis verder zonder al te veel strubbelingen mag verlopen. Geniet ervan!!!!!!!!!
Veel liefs uit de Lopikerstraat.

marlena 30-08-2013 21:01

heeeeyyyy heerlijk dat huisje en autootje in één, lijkt me zo'n intiem gevoel!! what else do we need?!
ook al klinken jullie nig steeds heel enthou (ondanks de van-moeilijkheden) krijg ik toch ergens uit jullie verhaal wel t gevoel dat dit wel echt de laatste stappen zijn en t ook wel goed is geweest bijna..? of niet??
hoe dan ook, genietze nog heeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeel van julile geweldige reis! heb al zin jullie weer live te zien!
(ik inmiddels mn reis hierheen gehaald als je begrijpt wat ik bedoel )
kussies

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer