Bezoek aan de Shaolin Tempel en de Longmen Grottos

Longmen CavesDeze keer viel de hardseat erg mee. Er zaten dan ook een stuk minder mensen in de trein. Er zat alleen wel een oude man tegenover ons. Die zich stierlijk zat te vervelen en zich met iedereen ging bemoeien, dus ook tegen ons. Maar ja, wij snapte er niets van. Dus hij gaf de hoop bij ons al snel op, wat jammer was voor de mede passagiers, want dat betekende dat zij het moesten ontgelden. Toen we aankwamen stond Ron, de zoon van Ken (hosteleigenaar), ons al op te wachten.  Hij nam ons met de stadsbus mee naar het hostel. En ook hier weer een briljante rijstijl van de buschauffeuse. Ze stond om de tien meter op de toeter te rammen dat ze er door wilde. Lukte dat niet, dan reed ze gewoon door. Totdat ze op ongeveer 10 cm was genaderd van de auto, brommer, fiets of voetganger. Dan stopte we gelukkig toch. Mocht dat alles ook niet baten, dan reed ze toch gewoon tegen het verkeer in. Ze was toch het grootst. En iedereen in de bus zit stoïcijns voor zich uit te kijken of dat dit de meest normale gang van zaken is. Maar goed we zijn veilig aangekomen! En toen nog een stuk lopen. Toen zakte de moed wel in de schoenen. We liepen eerst langs een hele rij met smerige garageboxen, waar geen auto instond. Het waren winkels, keukens of huisjes. Daarna liepen we over een niet verlicht modder pad. Uiteindelijk belande we op, een wederom, niet verlichte dijk. Waar je in Nederland ’s avonds je hond echt niet uitlaat. Ook hier stonden een soort van tenten langs de weg waar mensen woonden. Toen een bruggetje over om in een vervallen buurt met allemaal flats te komen. We moesten in de achterste zijn op zes hoog (bovenste etage). En daar stond Ken. Dit is trouwens: the English name. Wat we wel vaker hoorde, omdat we de Chinese naam toch niet uit kunnen spreken. Dus ik mijn internationale naam JJ ook maar uit de kast gehaald. Want andersom geldt precies hetzelfde. Maar goed, daar stond de hele vriendelijk man Ken. En Ken en Ron hebben ons werkelijk als een koninklijk paar behandeld. En onze eerste indruk was dan ook totaal onterecht.

Op de één na laatste avond heeft Ken voor ons gekookt en hebben we met nog twee vrienden, van Ken, heerlijk gegeten. Dit was echt fantastisch!! Echt op z’n huiselijk Chinees. We kregen ook nog een plaatselijke sterke drank erbij. Wat? Nog steeds geen idee. Was erg gezellig. Jurjen heeft tijdens het koken met z’n neus er bovenop gestaan. Kijken of hij er nog wat van kan leren voor thuis. Verder mochten we niets doen. Geen was, niet afruimen of opruimen. Dat werd allemaal door Ken gedaan. Bambi (Mongolië) was al gastvrij, maar Ken doet voor Bambi echt niet onder!!

Verder waren we in Luoyang voor de Longmen grottos en de Shaolin Temple. Eerst zijn we naar de Shaolin Temple geweest, waarvan men zegt dat hier de vechtkunst en het Zen Boeddhisme is begonnen. Dit was alleen 80 km verderop. Dus wij met de bus en Ron zou ons brengen. Althans naar de bus dan. Dit ging allemaal goed, we moesten alleen overstappen op bus 8 ergens in Dengfeng. Nou had Ron de buschauffeur goed geïnstrueerd en werden we op een verlaten stuk weg eruit gezet. Onder het mom van Shaolin Temple, Shaolin Temple here…. Dus wij eruit. Daar stonden we dan. Gelukkig stond er een monnik met plunje zak naast ons. Dat bood perspectief. En na weer bijna opgelicht te zijn dat er geen bus zou komen. Stapte we, heel achterdochtig, in een ander busje. Maar die vroeg echt veel te veel, dus wij er weer uit. En toen wij uitstapte kwam bus 8 eraan, gelukkig! Na een klein eindje rijden kwamen we bij de Shaolin Tempel aan. Toen we binnen stapte vielen we meteen met onze neus in de boter. Want er was echt overal Kung Fu training. En echt zoals je, je dat voorstelt. Op grote pleinen met honderden leerlingen bij elkaar. Opgesteld in mooie rijtjes en allemaal hetzelfde doen. Daarna liepen we door naar de tempel. Alleen werden we continu onderbroken, door mensen die daar werkte, om zo snel mogelijk een kabelbaantje te nemen (uiteraard voor geld). Dit was alleen een zeer dwingende en irritante manier. Dat was heel jammer, want we werden enigszins achterdochtig of we niet weer eens getild zouden worden. En om er vanaf te komen gingen we een stuk op waar geen toeristen liepen. Dit was uiteindelijk een goede keus, want we kwamen bij een andere tempel uit en waren de enige. Heerlijk midden tussen de bergen in één van de oudste tempels van het land. Hier hebben we onze, door Bambi geleerde rituelen van het Boeddhisme geuit en wierook aangestoken als offer. Daarna naar beneden, weer terug naar die irritante medewerkers. Maar goed uiteindelijk toch maar het ritje in de kabelbaan gemaakt naar het, voor de Kung fu monniken, heilige Song Shan gebergte. En eerlijk is eerlijk, ook hen moeten we weer gelijk geven. Wat was dat gebergte prachtig!! Met aan het einde van het pad, langs een richel van de berg, ook weer een tempel. Dit deed ons denken aan Lord of de Rings. Een tempel tegen een berg aan!! Werkelijk waar, weer schitterend!!

En toen weer terug naar beneden via de kabelbaan die door een kloof ging, met weer allemaal bomen geheuld in herfstkleuren. Toen terug via de Shaolin Temple, waar we uiteindelijk toch voor gekomen  waren. En toen door naar een hele leuke show van de Kung Fu meesters. Wat die mannen kunnen is echt onbeschrijfelijk. Ze buigen speren met hun keel, ze gooien metalen pennen zo snel als een kogel en hanteren elk oude wapen (zwaard, bijl, speer, enz.) alsof het een deel van hun lichaam is. Erg leuk om zo’n show eens in het echt te zien en dan ook nog een in het hart van de Shaolin.

De volgende dag hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar de film geweest! We kwamen namelijk een international cinema tegen in de stad. Dus wij tussen de Chinezen naar de film. We kozen de nieuwste Bourne film. Dus gewoon in het Engels met Chinese ondertiteling. En daarna dus heerlijk ‘thuis’ gegeten.

De volgende dag naar de Longmen caves. En we zijn verbaasd dat we hier niet eerder over gehoord hebben, zoals bijvoorbeeld het terracotta leger. Dit was namelijk echt heel erg indrukwekkend. De grotten van de Longmen zijn namelijk allemaal nissen met Boeddha’s erin. We overdrijven niet als we zeggen dat het er duizend zijn. Het speciale eraan is dat al deze nissen en beelden zijn uitgehakt!! En ook hier zijn ze vanaf ongeveer 700 jaar voor onze jaartelling mee begonnen. Helaas zijn heel wat beelden met de tijd vernield of geroofd, maar bij sommige beelden zie je nog de minutieuze details. Er zijn beelden zo groot als wij, maar ook zo klein als een duim. Maar het meest indrukwekkend is het midden van alles. Daar zijn 5 beelden uitgehakt zo hoog als een huis met drie verdiepingen!! Hier wordt je echt heel stil van. Het is namelijk ook niet echt kalksteen waarin gehakt moest worden, maar echt harde rots! We zijn hier dan ook even gaan zitten om dit goed op ons in te laten werken, want dit plekje willen we echt nooit vergeten. Daarbij ligt de rotswand ook nog aan de Yi rivier, dus de omgeving erom heen was ook schitterend. Dit maakte het helemaal af.

Maar voor sommige Chinezen waren de grotten niet het hoogtepunt van de dag. Nee, nee dat was een klein meisje met blauwe ogen uit Nederland. Genaamd Naomi. Want Naomi is denk ik wel 10 keer in drie uur op de foto gegaan. Op een gegeven moment gingen we ergens zitten om even wat te eten. En voor we het wisten werd er een kind op schoot gezet. For foto, please? En toen Naomi ja zei moest niet alleen het kind, maar ook het hele gezin, de oom met het neefje en de tante met haar dochter even op de foto. Maar vooral giechelende pubermeisjes wilde op de foto met onze Hollandse schone.

Uiteindelijk gingen we voldaan, moe en koud op huis aan. De herfst begint namelijk nu echt te komen. Dus we merken het niet alleen aan de blaadjes, maar ook aan het weer en de wind. Het wordt koud. Dus we gaan snel onze spullen pakken op naar Shanghai, daar is het nog warm. Onze wens naar natuur wordt nog even uitgesteld, maar voor Shanghai doen we dat graag. Daarna komt Hangzhou en het Westlake met al haar natuur schoon. Maar eerst naar het: “fast-changing, super-crowded, money-mad urban experiment called Shanghai”, zoals ons China boek het beschrijft.

Laatste foto's

Reacties 8

Charlotte 04-11-2012 10:06

Weer een tof verhaal! Jullie gaan hard :-D
Supergrappig dat al die Chinezen met jou op de foto willen!
Mooie foto's

Michel en Marije 04-11-2012 10:25

Leuk jongens!
En naomi als een soort celebrity haha!

Geniet!

Xxxx

hans en gret 04-11-2012 11:12

Hoi Jur en Naomie,
Jullie maken wat mee. Leuk om jullie verslag te lezen en de foto's zijn echt bijzonder. Veel plezier in Shanghai. Lekker druk en vol, weer heel iets anders.
Liefs en kus, Gret

Mama Mary 04-11-2012 12:33

Hai Lieve Jurjen en Naomi,
Wat ben ik jaloers. Jullie verhalen zijn gelijk een reclamespot voor China, ondanks de soms ook aparte en minder leuke ervaringen.
Werken de Chinezen niet? Het zijn er natuurlijk ook zoveel, dat er altijd wel mensen vrij zullen zijn.
Leuke foto's, zeker ook met Ken en de mensen in het park. Enig om te zien. Liefs, blijf genieten en haal eruit wat mogelijk is.
Ook van Theo

Anja 04-11-2012 17:30

Weer een plezier om jullie verslag te lezen.
Jullie maken heel wat mee!!
Mooie foto's en de hartelijke groeten,Anja

Theo 04-11-2012 18:28

Lieve kids,
Je (schoon)moeder had al gereageerd, maar ik doe het zelf toch ook maar even. Een verzoek (geintje): wil je niet van die leuke en enthousiaste verhalen schrijven, ik word daar alleen maar afgunstig van. Wat beleven jullie prachtige dingen! And, there's so much more to come! Als ik het al niet was: jullie hebben mij (ons!) helemaal overtuigd. China, we komen er aan! Alleen nog even het juiste moment afwachten.
Genieten jullie intussen lekker voort.
Enne, ........... DOVO en gedraag je vooral NIET.
Theo

Wilbert 04-11-2012 22:30

Goedemorgen/middag/avond wereldburgers!!

Onwijs mooie verhalen "me so vely jealeous" !!! Zeg, maar vooral die kale oranje supporters met zwaarden dat klonk helemaal te gek... The shaolin en tempels op bergrichels?? Heel heeel vet lijkt me dat!!

Genietse en we lezen voort....

Nihaudoe

ada/henk 13-11-2012 12:05

Hoi Jurjen en Naomi,
Wat een belevenis en dit is allemaal nog maar het begin. Prachtige foto's.Heb altijd gedacht dat het in China nooit echt koud wordt. Moeten jullie elkaar niet steeds even knijpen om te weten dat het echt is wat jullie allemaal zien en meemaken. Fijn he dat er zoveel aardige mensen zijn die jullie gastvrij ontvangen.
Veel kijkplezier voor de treinreis naar Shanghai.
Dikke kus van Henk en Ada

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer